Saltar al contenido
OriGen Biblioteca de Conciencia Activa
‹ Imitación de Cristo
Cristianismo · Imitación de Cristo

Libro I, 2 · Del humilde conocimiento de sí mismo

De humili scire sui ipsius

1

Omnis homo naturaliter scire desiderat. Sed scientia sine timore Dei quid importat? Melior est profecto Rusticus humilis, qui Deo servit, quam superbus Philosophus, qui se neglecto cursum cæli considerat. Qui bene se ipsum cognoscit sibi ipsi vilescit, nec laudibus delectatur humanis. Si scirem omnia quæ in mundo sunt, et non essem in charitate, quid me juvaret coram Deo, qui me judicaturus est ex facto?

Todo hombre desea naturalmente saber; pero la ciencia sin el temor de Dios, ¿qué vale? Mejor es, por cierto, el campesino humilde que sirve a Dios que el filósofo soberbio que, descuidándose a sí mismo, observa el curso del cielo. Quien se conoce bien a sí mismo se tiene en poco y no se deleita en las alabanzas humanas. Si yo supiera todas las cosas que hay en el mundo y no estuviera en caridad, ¿de qué me serviría delante de Dios, que me ha de juzgar por las obras?✦

2

Quiesce a nimio discendi desiderio, quia ibi magna incitatur distractio et deceptio. Scientes volunt libenter docti videri et sapientes dici. Multa sunt quæ scire animæ parum vel nihil prodest. Et valde insipiens est, qui aliquibus magis intendit, quam his quæ saluti suæ deserviunt. Multa verba non satiant animam, sed bona vita refrigerat mentem, et pura conscientia magnam ad Deum præstat confidentiam.

Apártate del excesivo deseo de saber, porque en él se halla mucha distracción y engaño. Los que saben quieren de buena gana parecer doctos y ser llamados sabios. Muchas cosas hay cuyo conocimiento poco o nada aprovecha al alma. Y muy necio es quien atiende a otras cosas más que a las que sirven a su salvación. Las muchas palabras no sacian al alma, pero la vida buena refresca el espíritu, y la conciencia pura da gran confianza ante Dios.

3

Quanto plus et melius scis, tanto gravius judicaberis inde nisi sancte vixeris. Noli ergo extolli de ulla arte vel scientia, sed potius time de data tibi notitia. Si tibi videtur quod multa scias et satis bene intelligas, scito tamen quia sunt multo plura quæ nescis. Noli sapere altum, sed ignorantiam tuam magis fatere. Quid te vis alicui præferre, cum plures doctiores te inveniantur, et magis in lege periti. Si vis aliquid utiliter scire, et discere, ama nesciri, et pro nihilo reputari.

Cuanto más y mejor sabes, tanto más gravemente serás juzgado por ello si no vives santamente. No te envanezcas, pues, de ningún arte ni ciencia, sino más bien teme por el conocimiento que se te ha dado. Si te parece que sabes muchas cosas y que las entiendes bastante bien, sabe, sin embargo, que son muchas más las que ignoras. No quieras saber cosas altas; confiesa más bien tu ignorancia. ¿Por qué quieres anteponerte a otro, cuando se hallan muchos más doctos que tú y más versados en la ley? Si quieres saber y aprender algo provechoso, ama ser desconocido y tenido en nada.✦

4

Hæc est altissima et utilissima lectio, sui ipsius vera cognitio, et despectio. De se ipso nihil tenere, et de aliis semper bene et alte sentire magna sapientia est, et perfectio. Si videres aliquem aperte peccare, vel aliqua gravia perpetrare, non deberes te meliorem æstimare, quia nescis quamdiu possis in bono stare. Omnes fragiles sumus, sed tu neminem fragiliorem te ipso tenebis.

Esta es la lección más alta y más útil: el verdadero conocimiento y desprecio de sí mismo. No tenerse en nada a sí mismo y pensar siempre bien y altamente de los demás es gran sabiduría y perfección. Si vieras a alguno pecar abiertamente o cometer cosas graves, no deberías estimarte mejor, porque no sabes cuánto tiempo podrás perseverar en el bien. Todos somos frágiles, pero tú a nadie tengas por más frágil que a ti mismo.

Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.