Libro III, 57 · Que el hombre no se abata demasiado cuando cae en algunos defectos
Quod homo non sit nimis dejectus, quando labitur in aliquos defectus
Fili, magis placent patientia et humilitas in adversis, quam multa consolatio et devotio in prosperis. Ut quid te contristat parvum factum contra te dictum? Si amplius fuisset, commoveri non debuisses. Sed nunc dimitte transire: non est primum nec novum nec ultimum erit, si diu vixeris. Satis virilis es, quamdiu nil obviat adversi; bene etiam consulis et alios nosti roborare verbis: sed cum ad januam tuam venit repentina tribulatio, deficis consilio et robore.
Hijo, más me agradan la paciencia y la humildad en la adversidad que mucho consuelo y devoción en la prosperidad. ¿Por qué te entristece una pequeña cosa dicha contra ti? Aunque hubiera sido mayor, no debías haberte turbado. Pero ahora déjala pasar: no es la primera, ni es nueva, ni será la última, si vives mucho. Bastante varonil eres mientras no se te opone nada adverso; aconsejas bien también, y sabes fortalecer a otros con palabras; pero cuando llega a tu puerta una tribulación repentina, te faltan el consejo y la fortaleza.
Attende magnam fragilitatem tuam, quam sæpius experiris in modicis objectis: tamen pro salute tua ista fiunt. Cum hæc et similia contingunt, pone te ut melius nosti ex corde; et si tetigerit tribulatio, non tamen dejiciat nec diu implicet. Ad minus sustine patienter, si non potes gaudenter. Et si minus libenter audis et indignationem sentis, reprime te, nec patiaris aliquid inordinatum ex ore tuo exire, unde parvuli scandalizentur. Cito conquiescet commotio excitata, et dolor internus revertente gratia dulcorabitur. Adhuc vivo ego, dixit Dominus; juvare te paratus sum et solito amplius consolari, si confisus fueris in me, et devote invocaveris me.
Considera tu gran fragilidad, que experimentas a menudo en pequeñas contrariedades; con todo, por tu salvación suceden estas cosas. Cuando estas y otras semejantes acontezcan, quítalas de tu corazón lo mejor que sepas; y si te toca la tribulación, que no te abata ni te enrede por mucho tiempo. Al menos sufre con paciencia, si no puedes con alegría. Y si lo oyes de mala gana y sientes indignación, contente, y no permitas que salga de tu boca nada desordenado con que se escandalicen los pequeños. Pronto se calmará la conmoción suscitada, y el dolor interior se endulzará al volver la gracia. Todavía vivo yo, dice el Señor, dispuesto a ayudarte y a consolarte más de lo acostumbrado, si confías en mí y me invocas con devoción.✦
Is 49,18.
Animæquior esto et ad majorem sustinentiam accingere. Non est totum frustratum, si te sæpius percipis tribulatum vel graviter tentatum. Homo es, et non Deus; caro es, et non Angelus. Quomodo tu posses semper in eodem statu virtutis permanere, quando hoc defuit Angelo in cælo, et primo Homini in paradiso, qui non diu steterunt? Ego sum qui mærentes erigo sospitate, et suam cognoscentes infirmitatem ad meam provoco divinitatem.
Ten ánimo más sereno y cíñete para una mayor paciencia. No está todo perdido si te sientes a menudo atribulado o gravemente tentado. Hombre eres, y no Dios; carne eres, y no ángel. ¿Cómo podrías permanecer siempre en el mismo estado de virtud, cuando esto le faltó al ángel en el cielo y al primer hombre en el paraíso, que no se mantuvieron mucho tiempo? Yo soy el que levanto a salvo a los que lloran, y a los que conocen su flaqueza los elevo a mi divinidad.✦
Jb 5,11.
Domine, benedictum sit verbum tuum, dulce super mel et favum ori meo. Quid facerem in tantis tribulationibus et angustiis meis, nisi me confortares tuis sanctis sermonibus? Dummodo tandem ad portum salutis perveniam, quid mihi curæ est, quæ et quanta passus fuero? Da finem bonum et da felicem ex hoc mundo transitum. Memento mei, Deus meus, et dirige me recto itinere in regnum tuum. Amen.
Señor, bendita sea tu palabra, más dulce para mi boca que la miel y el panal. ¿Qué haría yo en tantas tribulaciones y angustias mías si no me confortaras con tus santas palabras? Con tal que al fin llegue al puerto de la salvación, ¿qué me importa qué y cuánto haya padecido? Dame buen fin; dame un dichoso tránsito de este mundo. Acuérdate de mí, Dios mío, y guíame por camino recto a tu reino. Amén.✦
Sal 19,11.
Fuente del texto original: Texto latino: The Latin Library (thelatinlibrary.com), marcado como dominio público; se han corregido sus erratas evidentes, y donde a esta edición le faltan palabras se traduce lo que dice.