Himno 10.146 · Araṇyānī

अरण्यान्यरण्यान्यसौ या प्रेव नश्यसि । कथा ग्रामं न पृच्छसि न त्वा भीरिव विन्दती३ँ ॥

Araṇyānī, Araṇyānī, tú que pareces desvanecerte allá lejos, ¿por qué no preguntas por la aldea? ¿Acaso no te alcanza el miedo?^✦

वृषारवाय वदते यदुपावति चिच्चिकः । आघाटिभिरिव धावयन्नरण्यानिर्महीयते ॥

Cuando al que muge como un toro le responde el chichika, como si corriera [haciendo sonar] címbalos, Araṇyānī es exaltada.^✦

उत गाव इवादन्त्युत वेश्मेव दृश्यते । उतो अरण्यानिः सायं शकटीरिव सर्जति ॥

Y [parece] como si pacieran vacas, y como si se viera una casa, y Araṇyānī al atardecer [chirría] como si soltara carretas.

गामङ्गैष आ ह्वयति दार्वङ्गैषो अपावधीत् । वसन्नरण्यान्यां सायमक्रुक्षदिति मन्यते ॥

Este llama a su vaca, ese otro ha talado leña; quien se queda en Araṇyānī al atardecer cree que alguien ha gritado.

न वा अरण्यानिर्हन्त्यन्यश्चेन्नाभिगच्छति । स्वादोः फलस्य जग्ध्वाय यथाकामं नि पद्यते ॥

Araṇyānī no mata, si otro no se acerca [a dañar]; habiendo comido de la fruta sabrosa, uno descansa a su gusto.

आञ्जनगन्धिं सुरभिं बह्वन्नामकृषीवलाम् । प्राहं मृगाणां मातरमरण्यानिमशंसिषम् ॥

A la que huele a ungüento, fragante, rica en alimento sin labranza, madre de las bestias salvajes, a Araṇyānī, he alabado yo.