Himno 2.12 · A Indra

यो जात एव प्रथमो मनस्वान्देवो देवान्क्रतुना पर्यभूषत् । यस्य शुष्माद्रोदसी अभ्यसेतां नृम्णस्य मह्ना स जनास इन्द्रः ॥

El que, apenas nacido, el primero, lleno de entendimiento, dios, superó a los dioses con su poder; ante cuyo ímpetu temblaron los dos mundos por la grandeza de su virilidad: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यः पृथिवीं व्यथमानामदृंहद्यः पर्वतान्प्रकुपिताँ अरम्णात् । यो अन्तरिक्षं विममे वरीयो यो द्यामस्तभ्नात्स जनास इन्द्रः ॥

El que afirmó la tierra que vacilaba, el que aquietó las montañas agitadas, el que midió el espacio intermedio, más ancho, el que apuntaló el cielo: ese, oh pueblos, es Indra.

यो हत्वाहिमरिणात्सप्त सिन्धून्यो गा उदाजदपधा वलस्य । यो अश्मनोरन्तरग्निं जजान संवृक्समत्सु स जनास इन्द्रः ॥

El que, tras matar a la serpiente, soltó los siete ríos, el que sacó las vacas al quitar el cierre de Vala, el que engendró el fuego entre dos piedras, el que arrasa en las batallas: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

येनेमा विश्वा च्यवना कृतानि यो दासं वर्णमधरं गुहाकः । श्वघ्नीव यो जिगीवाँल्लक्षमाददर्यः पुष्टानि स जनास इन्द्रः ॥

El que hizo tambalear todas estas cosas, el que puso abajo y ocultó la raza (varṇa) de los dāsa, el que, como un jugador victorioso toma la apuesta, tomó las riquezas del enemigo: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यं स्मा पृच्छन्ति कुह सेति घोरमुतेमाहुर्नैषो अस्तीत्येनम् । सो अर्यः पुष्टीर्विज इवा मिनाति श्रदस्मै धत्त स जनास इन्द्रः ॥

El terrible, de quien preguntan: «¿Dónde está?», y de quien dicen: «No existe», él menoscaba las riquezas del enemigo como [el jugador] las apuestas. ¡Tengan fe en él! Ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यो रध्रस्य चोदिता यः कृशस्य यो ब्रह्मणो नाधमानस्य कीरेः । युक्तग्राव्णो योऽविता सुशिप्रः सुतसोमस्य स जनास इन्द्रः ॥

El que anima al débil y al flaco, al sacerdote que suplica, al poeta; el de hermosas mandíbulas que favorece al que ha uncido las piedras de prensar, al que ha exprimido el soma: ese, oh pueblos, es Indra.

यस्याश्वासः प्रदिशि यस्य गावो यस्य ग्रामा यस्य विश्वे रथासः । यः सूर्यं य उषसं जजान यो अपां नेता स जनास इन्द्रः ॥

Bajo cuyo mando están los caballos, bajo cuyo [mando] las vacas, las aldeas, todos los carros; el que engendró al sol, a la aurora, el que conduce las aguas: ese, oh pueblos, es Indra.

यं क्रन्दसी संयती विह्वयेते परेऽवर उभया अमित्राः । समानं चिद्रथमातस्थिवांसा नाना हवेते स जनास इन्द्रः ॥

Al que invocan por separado los dos ejércitos que se enfrentan clamando, enemigos de una y otra parte, los de allá y los de acá; los dos que han subido a un mismo carro lo invocan cada uno por su lado: ese, oh pueblos, es Indra.

यस्मान्न ऋते विजयन्ते जनासो यं युध्यमाना अवसे हवन्ते । यो विश्वस्य प्रतिमानं बभूव यो अच्युतच्युत्स जनास इन्द्रः ॥

Sin el cual no vencen los hombres, al que invocan en su ayuda cuando combaten, el que se ha hecho medida del universo, el que sacude lo inconmovible: ese, oh pueblos, es Indra.

यः शश्वतो मह्येनो दधानानमन्यमानाञ्छर्वा जघान । यः शर्धते नानुददाति शृध्यां यो दस्योर्हन्ता स जनास इन्द्रः ॥

El que con su dardo abatió a los muchos que cometían gran falta, a los que no pensaban [en él], el que no le concede al arrogante su arrogancia, el que mata al dasyu: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यः शम्बरं पर्वतेषु क्षियन्तं चत्वारिंश्यां शरद्यन्वविन्दत् । ओजायमानं यो अहिं जघान दानुं शयानं स जनास इन्द्रः ॥

El que descubrió a Śambara, que moraba en las montañas, en el cuadragésimo otoño, el que mató a la serpiente que se mostraba poderosa, a Dānu que yacía: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यः सप्तरश्मिर्वृषभस्तुविष्मानवासृजत्सर्तवे सप्त सिन्धून् । यो रौहिणमस्फुरद्वज्रबाहुर्द्यामारोहन्तं स जनास इन्द्रः ॥

El que, toro de siete riendas, poderoso, soltó los siete ríos para que corrieran, el que, con el rayo en el brazo, derribó a Rauhiṇa cuando trepaba al cielo: ese, oh pueblos, es Indra.

द्यावा चिदस्मै पृथिवी नमेते शुष्माच्चिदस्य पर्वता भयन्ते । यः सोमपा निचितो वज्रबाहुर्यो वज्रहस्तः स जनास इन्द्रः ॥

Hasta el Cielo y la Tierra se inclinan ante él; ante su ímpetu tiemblan las montañas; el bebedor de soma, manifiesto, con el rayo en el brazo, el que tiene el rayo en la mano: ese, oh pueblos, es Indra.

यः सुन्वन्तमवति यः पचन्तं यः शंसन्तं यः शशमानमूती । यस्य ब्रह्म वर्धनं यस्य सोमो यस्येदं राधः स जनास इन्द्रः ॥

El que con su ayuda favorece al que exprime [el soma], al que cuece [la ofrenda], al que recita, al que se afana, para quien la fórmula sagrada (brahman) es fortalecimiento, de quien es el soma, de quien es este don: ese, oh pueblos, es Indra.^✦

यः सुन्वते पचते दुध्र आ चिद्वाजं दर्दर्षि स किलासि सत्यः । वयं त इन्द्र विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

Tú que, feroz, haces brotar el botín para el que exprime y el que cuece, tú en verdad eres verdadero; nosotros, oh Indra, amados por ti en todo tiempo, ricos en buenos héroes, hablemos en la asamblea.^✦