Bṛhadāraṇyaka Upaniṣad (libros II–IV) · 3.5

अथ हैनं कहोलः कौषीतकेयः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच यदेव साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म य आत्मा सर्वान्तरस्तं मे व्याचक्ष्वेत्येष त आत्मा सर्वान्तरः । कतमो याज्ञवल्क्य सर्वान्तरो योऽशनायापिपासे शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येति । एतं वै तमात्मानं विदित्वा ब्राह्मणाः पुत्रैषणायाश्च वित्तैषणायाश्च लोकैषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्ति या ह्येव पुत्रैषणा सा वित्तैषणा या वित्तैषणा सा लोकैषणोभे ह्येते एषणे एव भवतः । तस्माद्ब्राह्मणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेत् । बाल्यं च पाण्डित्यं च निर्विद्याथ मुनिरमौनं च मौनं च निर्विद्याथ ब्राह्मणः स ब्राह्मणः केन स्याद्येन स्यात्तेनेदृश एवातोऽन्यदार्तं ततो ह कहोलः कौषीतकेय उपरराम ॥

Entonces le preguntó Kahola Kauṣītakeya. «Yājñavalkya», dijo, «explícame el Brahman que es inmediato, no mediato, el Ātman que está dentro de todo». «Este es tu Ātman, el que está dentro de todo.» «¿Cuál, Yājñavalkya, es el que está dentro de todo?» «El que trasciende el hambre y la sed, la pena y la confusión, la vejez y la muerte. Conociendo, en verdad, a ese Ātman, los brahmanes, apartándose del anhelo de hijos, del anhelo de riqueza y del anhelo de mundos, viven entonces de la mendicidad. Pues el anhelo de hijos es anhelo de riqueza, y el anhelo de riqueza es anhelo de mundos; ambos son, en verdad, un mero anhelo. Por eso, el brahmán, habiéndose desencantado de la erudición, que quiera permanecer en la condición de niño. Y habiéndose desencantado de la condición de niño y de la erudición, entonces es un muni; y habiéndose desencantado de lo no silencioso y del silencio, entonces es un brahmán. ¿Por qué medio sería brahmán? Por aquello por lo que sea, por eso mismo es tal. Lo otro es aflicción.» Entonces Kahola Kauṣītakeya cesó [de preguntar].^✦